Seni görmem gerekiyor anne... Önce ellerimi tut. Sonra senden başka kimseler bilm...esin burada olduğumu. Ne cevap ver çalan telefonlara, ne de çalınan kapıları aç. Farketmesin hiç...
Ey kavmim... Sen ki peygamberlerini bile dinlemedin beni hiç dinlemezsin. Dönüp de bakmazsın ölülerine. Lut kavminden de değilsin sen, hazdan olmayacak mahvın. Acıyla karıldı harcın ama acıya da...
HÜZÜN ÇİÇEĞİM ANNEM’E Şefkatle saran hüzün dolu Merhametle bakan gözlerini özledim Senden başkası yaralarımı saramıyor Bir gece rüyalarıma ansızın gel de Sar beni yıka...
Yüreğini siper et. Güvenlik içerisinde olursun. “Yoruldum” deme sakın. ...
Kısacık bir öykü bu...ama hayatımıza yön veren bir öykü... Devrin valisi emrindeki yöneticiler ile atının üstünde şatafat içinde girer şehre... Yol kenarlarında insanlar iki büklüm el pençe...